Nieuws uit Frankrijk

Flauwekul moet je niet tegenspreken
Als je op een warme dag aanklopt bij Jacques Daussant in Vedène om zijn wijn te proeven, zet hij je in plaats daarvan een glas water voor: ‘Uit eigen bron’, zegt hij er bij. ‘Het is dorstig weer en de mistral maakt alles nog tweemaal zo droog. Dan moet je veel drinken.’ Zijn leven lang heeft hij geen ander water gedronken en zijn moeder ook niet. Die is negentig nu en net naar de kapper vertrokken. Met de auto, ze rijdt zelf. Nu wil de gemeente zijn bron afsluiten. Iedereen moet aan het leidingwater, is de bedoeling. Daussant piekert er niet over. ‘Slechter water, en ik zou er nog voor moeten betalen ook’.

Het Domaine du Grand Plantier is een klassieke wijnboerderij aan de rand van het dorp, dat zelf weer niet ver van Avignon ligt. De muren van het huis, dat uit de 18e en 19e eeuw stamt, gaan schuil achter klimop, voor de deur is een groot erf en meteen achter het huis beginnen de wijnranken. Zes hectare hier, verspreide percelen elders. Een prima plek om wat flessen te kopen, zeker omdat Daussant niet van de flauwekul is. Hij heeft Côtes du Rhône Villages in rood, wit of rosé, alles voor vijf euro. Voor wie dat te duur vindt, zijn er kartonnen met slobberwijn voor dertien euro. Over zijn wijn is Daussant snel uitgepraat. ‘Kom eens mee’, zegt hij, en gaat voor naar een opening in het groen. Daar zie je draglines en vrachtwagens, en zelfs een hijskraan. Tot vlak bij de boerderij hebben ze de grond omgewoeld. ‘De gemeente is 180 woningen aan het bouwen’, vertelt hij. ‘En alles is al verkocht, vooral aan mensen uit de stad. Nu willen ze door.’ En door, dat betekent dat zijn bedrijf er aan moet geloven. De gemeente heeft al naar de vraagprijs laten informeren. Daussant weet hoe het gaat. Verkoopt hij niet vrijwillig, dan wordt er onteigend en moet je maar afwachten wat je krijgt. Misschien zou hij wel willen verkopen. Hij is de jongste niet en opvolgers gaan er niet komen. Hij heeft er wel eens over gedacht een chambres d’hôtes te beginnen; in de hoek van het erf zou zo een zwembad kunnen worden gegraven. Maar het vele werk houdt hem tegen. De wijngaard is druk genoeg, en van de opbrengst ervan kan hij leven.
‘Wij Fransen, wij rommelen maar wat’, legt hij uit. Neem Vanvelde, een Hollander even verderop die tomaten kweekt. ‘Werkt dag en nacht, met fantastische opbrengsten. De tomaten spuiten er de grond uit.’Hij zegt het met respect. In zijn eigen groentetuin verbouwt hij van alles wat: aubergines, courgettes, wat tomaten. Geen geweldige oogsten misschien, maar wel zo lekker.
Dan vertelt hij over de cicaden die alles wat hij doet begeleiden: dat ze vijf jaar onder de grond leven, eerst als larven, om dan 48 uur aan de oppervlakte te komen, om hun muziek te maken, zich voort te planten en te sterven. Van de dode cicaden die hij vindt maakt hij collages; een volgende keer zal hij die laten zien. Onlangs had hij Parijzenaars aan de deur. Het gesjirp deed hen pijn aan de oren, zeiden ze. Ze wilden een actie beginnen om cicaden uit te bannen. ‘Parijse flauwekul’, oordeelt Daussant. ‘Maar het waren klanten, ik heb ze niet tegengesproken’.
Als hij wordt onteigend, heeft hij zijn plan klaar. Dan vertrekt hij naar Le-Puy-en-Valay, een pelgrimsstad hoog in de Auvergne. Hij kent de streek, zijn familie heeft er een huis. ‘Het echte Frankrijk’, zegt hij. ‘En het koelt zo heerlijk af. Wil je ’s avonds buiten zitten, dan moet je een trui aan’.

Bericht uit Frankrijk
Ariejan Korteweg
verschenen in de Volkskrant van 23/08/12

[ Nieuws uit Frankrijk ] | [ 1 ] | [ 2 ] | [ 3 ] | [ 4 ] | [ 5 ] | [ 6 ] | [ 7 ] | [ 8 ] | [ 9 ] | [ 10 ] | [ 11 ] | [ 12 ] | [ 13 ] | [ 14 ]

Draag bij!

Heeft u een bijdrage voor het prikbord? Laat het weten via e-mail of dit formulier.

Corejanne Lemmens
Taaltrainingen Frans
Bordeslaan 359
5223 MN 's-Hertogenbosch

06 124 192 00
info@corejannelemmens.nl

privacyverklaring

Taaltrainingen Frans