Nieuws uit Frankrijk

Huis

In mijn leven neemt ons huis in de Bourgogne een heel belangrijke plaats in. Nu ik naar menselijke berekeningen er waarschijnlijk niet meer kom, gaat het steeds meer leven in mijn geest. Een beetje scheef huis met veilige blauwe luiken en een bemost dak tegenover een pittoresk Romaans kerkje. Een boerenhuis - met muren van zeker zestig centimeter dik - dat plaats biedt aan familieleden en vrienden. Een zolder met goede lichtinval die atelier wordt genoemd en een koele gewelfde kelder waar regelmatig een mooie wijn geproefd wordt.

Alle ramen en deuren staan in de zomer open. Het is rond zes uur, laat in de middag. Kindergelach en muziekklanken verweven zich met de dorpsgeluiden en dit is het moment waarop ik met een glas witte wijn in de hand langs de koelkast en andere voorraden ga, om mijn keuze te maken voor het avondeten. Met hoevelen zijn we? De goede sfeer en stemming op dat uur is tastbaar. Iedereen komt thuis met een eigen emotie en een eigen verhaal van die dag.
Van de prachtige groente maak ik op mijn gemak en alleen voor mijn eigen plezier een stilleven op de dikke houten plank die op het aanrecht ligt. Daar begint het genieten. Zelfs de schillen en resten in een oud mandje doen mee in dit spel van vormen, kleuren en geuren: uien, aardappels, prei, tomaten, sla, aubergines, bonen...
Midden in de woonkeuken staat een ouderwetse tafel, die gedekt wordt met aardewerk en rustieke glazen voor wijn en water. Boven de tafel hangt een ijzeren kroon met kaarsen die elke avond aangestoken worden. De voortdurend bewegende vlammetjesgeven het houten plafond met de eikenhouten reuzenbalken een mysterieus aanzien. Als mijn gezelschap de allemaal verschillende stoeltjes heeft bezet, is vriendschap en saamhorigheid de voertaal.

In augustus wordt het iedere dag iets vroeger donker, de dag loopt ten einde. Op die plek in Frankrijk is het nog aardedonker in de nachten. Dat is misschien wel de meest rustgevende ervaring van het verblijf à la campagne. In heldere nachten kun je de sterren tellen; ook de vallende sterren. Het is alsof de maan in al haar stadia veel dichterbij staat is. En stil is het, op af en toe de kras van de kerkuil na, tot het eerste hanengekraai en gekwetter van de vogels om vijf uur in de ochtend.
We moeten weer terug. Terug naar het werk, de baan. Terug naar het ritme van alledag, dat zich afspeelt tussen de wekker die aanspoort tot opstaan en het nieuws van 8 uur. Terug naar het schoonvegen van alleen je eigen straatje.

Wie ooit de ervaring had van enkele weken in mijn huisje op het Franse platteland, draagt voor altijd met zich mee de herinnering aan een zeer rijk, eenvoudig bestaan. Aan duivengekoer en hanengekraai. Aan heftig onweer en echte stortregens. Aan sneeuw tot over je knieën en elektriciteit die uitvalt terwijl dat geen probleem vormt. Aan je warmen bij een houtvuur en eindeloos genieten van de vruchten die je in de zomer verzamelde...

 elly blom

 donderdag 16 december 2010

[ Nieuws uit Frankrijk ] | [ 1 ] | [ 2 ] | [ 3 ] | [ 4 ] | [ 5 ] | [ 6 ] | [ 7 ] | [ 8 ] | [ 9 ] | [ 10 ] | [ 11 ] | [ 12 ] | [ 13 ] | [ 14 ]

Draag bij!

Heeft u een bijdrage voor het prikbord? Laat het weten via e-mail of dit formulier.

Corejanne Lemmens
Taaltrainingen Frans
Bordeslaan 359
5223 MN 's-Hertogenbosch

06 124 192 00
info@corejannelemmens.nl

privacyverklaring

Taaltrainingen Frans